Kamari poe Kemis tanggal 22 Juni, kuring sabatur-batur indit ka Jakarta. Lain rek
Ulin teu puguh tapi ngaping barudak. Hoream tadina mah, ngan kumaha atuh da kawengku ku tugas, piraku barudak indit ari kuring teu milu, meni euweuh tanggung jawab pisan. Nya tungtutungna milu we, padahal pagawean satambru. Poe eta teh kuring kudu milu rapat panitia di pemkot, kudu latihan kabaret, nyiapkeun tempat di pendopo keur acara poe Jumaah ngabagikeun piala kejuaraan, kudu nepungan kepala dinas keur matotoskeun acara jeung nyieun laporan presentasi keur bahan sidang pleno nyieun bahruteng sakola. Laaahhh ditataan hiji-hiji mah kalah ka lieur, mending milu ulin jeung barudak, lieur-lieur ge bisa-bisa seuri.
Indit ti sakola teh pukul 6.30 isuk-isuk, ari nu dijugjug nyaeta Dunia Fantasi tea, anu kakoncara jadi tempat kaulinan barudak. Tepi ka nu dijugjug kira-kira pukul 9.30. Leuh teu wudu rame pisan eta tempat teh. Malum jalma ti suklakna ti siklukna daratang ka tempat eta, da kabeneran bareng jeung poe tepung taun kota Jakarta.
Barang nepi oge, langsung mere wawaran ka barudak. Nya utamana mah perkara barudak kudu ati-ati diditu, malum atuh di lembur batur. Geus kitu bring we sarerea arindit ka tempat – tempat anu rek dianjangan sakarepna, sapangaresepna teu ieuh di atur-atur, pur we di abur sakahayangna.
Ari kuring, jeung Bu Cicin mah indit heula ka Mangga Dua da eta Ibu Kepsek hoyong dianteur heula balanja. Duuhhh meni rame geuning Mangga Dua teh, kuring mah kakara engeuh, da iraha teuing ngalanto kadinya, rumasa teu resep balanja, jadi teu nyaraho nu karitu, unggal ka Jakarta oge tara pareng lunta-lanto ka pusat perbelanjaan, rek naon ceuk pikiran teh da di Bandung oge loba, jeung enyana da sarua bae gening kitu-kitu keneh, malah asa alus pasar baru ayeuna ceuk kuring mah. Ngan teu kitu ari ceuk babaturan nu sok biasa balanja mah di Mangga Dua mah barangna aralus jeung marurah cenah. Aneh puguh oge padahal urang Jakarta sok ka barandung ari usum libur teh, cenah ngadon balanja da di Bandung mah marurah tur aralus. Lieur puguh ge mana nu bener!
Lah eta mah teu kudu dicaritakeun nya. Anu rek dicaritakeun mah pangalaman kuring sabatur-batur naek kora-kora. Kuring, Bu Dini, Bu Nia, Bu Popy, Pa Sutarmas tarumpak kora-kora, eta parahu anu di ayun tea gening. Nya eta atuh kalakuan teh kawas bolon make hayang tumpak nu kitu sagala, da et age barang naek geus ting cirihil, kadituna jejerewetan beuki lila gogoakan da meni asa paur pisan.Hate meni lelenyapan, tapi seuri babarakatakan nepi ka cipanonan jeung nyeri kulit beuteung! Eta atuda ningali Bu Nia jeung Bu Dini kalah ka peureum bari nyarande ka kuring, atuh puguh awak teh kapencet, jaba begang kuring teh. Alhamdulillah akhirna mah saralamet, barang geus turun teh kabeh reang ngaromong kieu “ Emh.. nuhun Gusti, abdi sadaya teu cios paraeh ngelel!”